Pattaya triathlon 2016

Toyota Pattaya Triathlon Super Series 2016

ไตรกีฬาแรกที่แสนประทับใจ (By EVEZY)

ผ่านไปด้วยดีกับงานไตรกีฬาครั้งแรก ความประทับใจของงานนี้ เริ่มต้นด้วยที่ฟ้าฝนเป็นใจกระหน่ำเทลงมาตั้งแต่เที่ยงคืนยันตี 4 ในใจพี่เอาแหล่ว จักรยานก็ไม่ได้คลุม จะงอแงตอนแข่งมั้ย ถนนน้ำจะท่วมมั้ย การแข่งขันเค้าจะเลื่อนมั้ย

 หลังจากที่ฝนเริ่มซา พวกเราก็เดินจากที่พัก ไปถึงจุด transition เริ่มมีนักกีฬาหลายท่านแล้วบ้างก็ยืดเส้นยืดสาย หลายคนไปวอร์มว่ายน้ำในทะเล สำหรับเราหลังจากจัดของเรียบร้อย ก๊ะเซลฟี่กันลดความตื่นเต้น คุยกับคนข้างๆ บ้าง ทำความรู้จักกันบ้าง ให้กำลังใจกันไป

พอใกล้ตีห้าห้าสิบพวกเราก็เริ่มเคลื่อนที่อีกครั้งไปยังจุดแรก จุดปล่อยตัวที่ทะเล ความตื่นเต้นกลับมาอีกครั้ง หลังจากที่ทางทีมงาน jet ski บอกเส้นทางการว่ายน้ำ ในใจคิด อุ๊ต๊ะ แอบไกล 555+ แต่พอทางทีมงานเรียกหมวกเหลือง (wave 5) ให้ไปที่จุด check-in ความตื่นเต้นเริ่มคลายลง ได้เจอเพื่อนๆนักกีฬาก๊ะให้กำลังใจกันไปอีกครั้ง

 Swim: เนื่องจากน้ำลง เราต้องเริ่มปล่อยตัวในทะเล นั่นหมายความว่าเราต้องเดินลงทะเลไปไปเริ่มปล่อยตัวตรงทุ่นบ๊ะจ่าง บ๊ะ ยังไม่ทันได้เริ่มว่ายเลย เหนื่อยละ หลังจากได้ยินเสียงปล่อยตัว ก็เริ่มว่ายน้ำ ในความคิดพี่ว่าคลื่นไม่แรง(เพราะเคยซ้อมที่แรงกว่านี้) ก็ว่ายไปเรื่อยตามเส้นทาง ว่ายน้ำครั้งนี้เป็นไปตามแผน ทำเวลาได้ดีกว่าซ้อมมาก ไม่เหนื่อย ไม่เจอน้องพรุนและปลาTeenทำให้การว่ายน้ำผ่านไปด้วยดี

 Bike: พอขึ้นจากทะเล เราต้องกลับไปที่จุด transition ซึ่งไกลมาก วิ่งไปให้ใจได้ทำงานเบาเบา ในใจก็คิดว่า เอาแล้ว จักรยานแล้ว ความกังวลเริ่มมา เพราะในกีฬาทั้ง 3 ประเภท จักรยานพี่แย่มาก หลังจากปั่นไปได้ซักระยะ เริ่มเห็นความผิดปกติของไมล์รถปั่นไปๆ ทำไมระยะขึ้นช้ามาก อาจจะเป็นเพราะฝนตกน้ำเข้าก็เป็นได้ ถึงตอนนี้ไม่สนใจ ความเร็วกับระยะละ ปั่นๆๆๆอย่างเดียว หลังจากผ่านจุดกลับตัว(ครึ่งทาง) ไปได้ซักพัก ก็เป็นไปตามคาด เสียงพี่โอ๋ลอยมาแต่ไกล อีฟซี่สู้ๆ เร็วๆ สู้ๆ แล้วคุณพี่ก็ปั่นผ่านไป  ทำเวลาว่ายน้ำดีก็ไม่ช่วยอัลไล เพราะพวกขาแรงก๊ะมาแซงตอนปั่นยานอยู่ดี หลังจากที่ปั่นยานถึงจุด transition กำลังใจเริ่มดีขึ้น เรารอดแล้วงานนี้ เราจบแน่ๆ เพราะที่กังวลที่สุดคือการปั่นยาน และเราผ่านได้แล้ว

 Run: หลังจากที่เก็บจักรยานเข้าที่เปลี่ยนรองเท้า ตามแผนเราจะอัพแรงตอนนี้ กินเจลเม้ามอยกะคนข้างๆ แล้วก็เริ่มวิ่งอีกครั้ง รู้สึกว่าวิ่งรอบนี้ชิลๆ เวลาดีกว่าตอนซ้อม หัวใจเต้นเบาลงไม่แรงเหมือนตอนปั่นยาน วิ่งผ่านไปมีเสียงคนปรบมือเชียร์ตามเส้นทาง กำลังใจมา แรงมา แวะกินน้ำทุกจุดที่เค้ามีให้ แรงก็ไม่ตก วิ่งไปเรื่อยเจอน้องปูนก่อนที่เราจะถึงจุดกลับตัว ในใจคิด น้องได้ถ้วยรุ่นอายุแน่ (และก๊ะได้จิงๆ ) หลังจากที่วิ่งผ่านจุดกลับมายังเส้นทางเดิม ในสมองเริ่มคิดถึงท่าโพสเข้าเส้นชัยละ  ขณะเดียวกันก็วิ่งไปยิ้มไปตลอดทาง จนถึงจุดเส้นชัย ท่าที่คิดได้ก๊ะไม่ได้ทำ ตอนวิ่งจบรู้เลยว่ากำลังจะเหลือ แรงยังมีไม่เหนื่อยมาก ร่างกายไม่บาดเจ็บ จบการแข่งขันแบบแรงเหลือๆ แล้วก็บอกตัวเองเราทำได้แล้นนน 

 จบที่เวลา 9:15 น. แข่งจบ อารมณ์ค้างพร้อมแรงเหลือๆ (โหลดคาร์บมาเยอะ)

 ขอบคุณผู้มีส่วนเกี่ยวข้องทุกท่าน อาจจะเอ่ยชื่อได้ไม่หมด แต่ก็ขอบคุณจากใจจริงค่ะ ขอบคุณพี่โอ๋ Apinan See ที่อยู่ข้างๆกันเสมอๆ, ขอบคุณน้องปูน Poon Pichpra-onที่ให้กำลังใจกันมาตลอด, ขอบคุณครูโอ ครูโจและทีมงาน sport buddy openwater ที่ทำให้การว่ายน้ำในทะเลผ่านพ้นไปด้วยดี, ขอบคุณพี่อาท Methawee Rawa ที่สอนเทคนิกการปั่น ขอบคุณครอบครัวที่ซัพพอตบ้างไม่ซัพพอตบ้าง ^^ ขอบคุณน้องยุ้ยSarunya Mung สำหรับภาพสวยๆ และขอบคุณมิตรภาพดีดีที่ได้รับระหว่างการแข่งขันนะคะ

 

งานไตรแรก ผ่านไปด้วยดี พร้อมมิตรภาพดีดีจากนักกีฬาด้วยกัน อาหารการกินพร้อม การจัดงานก็ถือว่าโอเค งานนี้บอกได้คำได้ว่างานจบ อารมณ์ไม่จบ  เจอกันงานไตรหน้า Isuzu roboman